Łk 19, 11–28
Gdy ludzie słuchali Jezusa, opowiedział im jeszcze przypowieść. Był już blisko Jerozolimy, a oni sądzili, że królestwo Boże objawi się natychmiast.
Powiedział więc: «Pewien człowiek ze szlachetnego rodu udał się do dalekiego kraju, aby otrzymać godność królewską i potem powrócić. Przywołał dziesięciu swoich sług, dał im dziesięć min i powiedział: „Obracajcie nimi, aż wrócę”.
Jego współobywatele byli mu jednak niechętni i wysłali za nim poselstwo z wiadomością: „Nie chcemy, żeby ten człowiek był naszym królem”.
Gdy otrzymał władzę królewską i powrócił, polecił wezwać sługi, którym przekazał pieniądze, aby dowiedzieć się, co każdy zyskał.
Przyszedł pierwszy i powiedział: „Panie, twoja mina przyniosła dziesięć nowych min”. Odpowiedział mu: „Dobrze, sługo dobry. Ponieważ okazałeś się wierny w małej rzeczy, obejmij władzę nad dziesięcioma miastami”.
Przyszedł drugi i powiedział: „Panie, twoja mina przyniosła pięć min”. Jemu także powiedział: „Ty zarządzaj pięcioma miastami”.
Przyszedł następny i powiedział: „Panie, oto twoja mina. Przechowywałem ją zawiniętą w chustę. Bałem się ciebie, bo jesteś człowiekiem wymagającym: bierzesz to, czego nie złożyłeś, i zbierasz to, czego nie zasiałeś”.
Pan odpowiedział mu: „Na podstawie twoich własnych słów cię osądzę. Skoro wiedziałeś, że jestem człowiekiem wymagającym, dlaczego nie oddałeś moich pieniędzy do banku? Po powrocie odebrałbym je z zyskiem”.
Następnie powiedział do stojących obok: „Zabierzcie mu minę i dajcie temu, który ma dziesięć”.
Odpowiedzieli: „Panie, on już ma dziesięć min”.
Powiadam wam: każdemu, kto ma, będzie dodane; a temu, kto nie ma, zabiorą nawet to, co posiada. Tych zaś moich przeciwników, którzy nie chcieli, abym nad nimi panował, przyprowadźcie tutaj i ukarzcie».
Po tych słowach Jezus ruszył dalej, zdążając do Jerozolimy.
Refleksja:
Każdy sługa otrzymuje coś, za co staje się odpowiedzialny. Dwaj zaczynają działać i pomnażają powierzony im kapitał. Trzeci zachowuje wszystko bezpiecznie, lecz nie robi z otrzymanym darem nic. Jezus pokazuje, że to, co otrzymujemy, ma przynosić owoc.
Dotyczy to również naszego czasu, zdolności, możliwości, wiary i relacji z ludźmi. Każdy ma coś, co może wykorzystać dla dobra. Wierność Bogu często wyraża się właśnie w zwyczajnym, codziennym rozwijaniu tego, co zostało nam powierzone. Dar zaczyna naprawdę żyć wtedy, gdy zostaje dobrze wykorzystany.
Wezwanie na dziś:
Zastanów się, jaki dar lub możliwość ostatnio zaniedbujesz. Poświęć dziś trochę czasu, aby coś z tym zrobić, tzn. rozwinąć zdolność, pomóc komuś, wykorzystać swoją wiedzę albo podjąć odkładane dobro.







