Łk 18, 35–43
Kiedy Jezus zbliżał się do Jerycha, przy drodze siedział niewidomy człowiek i prosił przechodzących o jałmużnę. Słysząc nadchodzący tłum, pytał, co się dzieje. Powiedziano mu, że przechodzi Jezus z Nazaretu.
Wtedy zaczął wołać: „Jezusie, Synu Dawida, zmiłuj się nade mną!”. Ludzie idący z przodu próbowali go uciszyć, on jednak wołał jeszcze głośniej: „Synu Dawida, zmiłuj się nade mną!”.
Jezus zatrzymał się i polecił przyprowadzić go do siebie. Kiedy niewidomy stanął przed Nim, Jezus zapytał: „Co chcesz, abym dla ciebie uczynił?”. Odpowiedział: „Panie, chcę przejrzeć”.
Jezus powiedział mu: „Przejrzyj. Twoja wiara przyniosła ci ocalenie”. Natychmiast odzyskał wzrok i poszedł za Jezusem, wielbiąc Boga. Widząc to, także zgromadzeni ludzie oddawali Bogu chwałę.
Refleksja:
Niewidomy dobrze wie, czego potrzebuje, dlatego woła do Jezusa konkretnie i wytrwale. Kiedy Chrystus zatrzymuje się przy nim, zadaje proste pytanie: „Co chcesz, abym ci uczynił?”. To pytanie pokazuje, że modlitwa może być bardzo szczera. Bóg zaprasza człowieka, aby nazwał przed Nim swoje pragnienie, brak czy potrzebę.
Po uzdrowieniu człowiek wstaje i idzie za Jezusem. Otrzymany dar staje się początkiem nowej drogi. Spotkanie z Chrystusem prowadzi go do wdzięczności, uwielbienia i decyzji, by być blisko Tego, który przywrócił mu wzrok.
Wezwanie na dziś:
Odpowiedz dziś Jezusowi na pytanie: „Co chcesz, abym ci uczynił?”. Nazwij jedną konkretną sprawę i powierz Mu ją prostymi, własnymi słowami.







