J 14,6-14
Jezus powiedział do Tomasza: Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie. Gdybyście Mnie poznali, znalibyście i mojego Ojca. Ale teraz już Go znacie i zobaczyliście. Rzekł do Niego Filip: Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy. Odpowiedział mu Jezus: Filipie, tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś? Kto Mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca. Dlaczego więc mówisz: Pokaż nam Ojca? Czy nie wierzysz, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie? Słów tych, które wam mówię, nie wypowiadam od siebie. Ojciec, który trwa we Mnie, On sam dokonuje tych dzieł. Wierzcie Mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie. Jeżeli zaś nie – wierzcie przynajmniej ze względu na same dzieła. Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, będzie także dokonywał tych dzieł, których Ja dokonuję, owszem, i większe od tych uczyni, bo Ja idę do Ojca. A o cokolwiek prosić będziecie w imię moje, to uczynię, aby Ojciec był otoczony chwałą w Synu. O cokolwiek prosić mnie będziecie w imię moje, Ja to spełnię.
Refleksja:
Jezus mówi jasno: „Ja jestem drogą”. Wiara polega na wejściu w relację i naśladowaniu. Filip wypowiada pragnienie wielu ludzi: „pokaż nam Ojca”. Konkret, dowód, pewność. Jezus odpowiada ostro: „tak długo jestem z wami i jeszcze Mnie nie poznałeś?”. Obecność Jezusa domaga się decyzji. Kto patrzy na Niego, widzi Ojca: w Jego słowach, czynach, stylu życia.
Tu pojawia się klucz: poznanie Jezusa przez relację i posłuszeństwo. Słuchanie Jego słowa, podejmowanie decyzji według Ewangelii, życie tym na co dzień. W tym objawia się Bóg. Jezus daje też konkret obietnicy: wiara prowadzi do działania. Uczeń kontynuuje dzieło Chrystusa. Modlitwa w Jego imię polega na jedności z Nim i Jego wolą. Święci Filip i Jakub nie zatrzymali Jezusa dla siebie. Poszli i działali. Wiara stała się ruchem, świadectwem, które pociąga innych.
Wezwanie na dziś
Zrób dziś coś całkowicie w jedności z Jezusem i potraktuj to jako realne działanie Boga przez ciebie.
