Mt 8, 5-17
Gdy Jezus wszedł do Kafarnaum, zwrócił się do Niego setnik i prosił Go, mówiąc: „Panie, sługa mój leży w domu sparaliżowany i bardzo cierpi”. Rzekł mu Jezus: „Przyjdę i uzdrowię go”. Lecz setnik odpowiedział: „Panie, nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój, ale powiedz tylko słowo, a mój sługa odzyska zdrowie. Bo i ja, choć podlegam władzy, mam pod sobą żołnierzy. Mówię temu: „Idź!” – a idzie; drugiemu: „Przyjdź!” – a przychodzi; a słudze: „Zrób to!” – a robi”. Gdy Jezus to usłyszał, zadziwił się i rzekł do tych, którzy szli za Nim: „Zaprawdę, powiadam wam: U nikogo w Izraelu nie znalazłem tak wielkiej wiary. Lecz powiadam wam: Wielu przyjdzie ze Wschodu i z Zachodu i zasiądą do stołu z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem w królestwie niebieskim. A synowie królestwa zostaną wyrzuceni na zewnątrz – w ciemność; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”. Do setnika zaś Jezus rzekł: „Idź, niech ci się stanie, jak uwierzyłeś”. I o tej godzinie jego sługa odzyskał zdrowie. Gdy Jezus przyszedł do domu Piotra, ujrzał jego teściową, leżącą w gorączce. Ujął ją za rękę, a gorączka ją opuściła. Potem wstała i usługiwała Mu. Z nastaniem wieczora przyprowadzono Mu wielu opętanych. On słowem wypędził złe duchy i wszystkich chorych uzdrowił. Tak oto spełniło się słowo proroka Izajasza: „On przyjął nasze słabości i dźwigał choroby”.
Refleksja:
Setnik z Kafarnaum jest człowiekiem, który rozumie, czym jest autorytet i zaufanie. Wie, że Jezus nie musi nawet przychodzić do jego domu, aby dokonać cudu. Wystarczy jedno słowo. Dlatego wypowiada zdanie, które do dziś powtarzamy przed Komunią Świętą: „Panie, nie jestem godzien…”. Jezus zachwyca się jego wiarą. Nie dlatego, że setnik wszystko rozumiał, ale dlatego, że całkowicie zaufał mocy Chrystusa. Prawdziwa wiara nie polega na posiadaniu odpowiedzi na wszystkie pytania. Polega na przekonaniu, że Bóg może działać nawet wtedy, gdy nie widzimy jeszcze rozwiązania.
W Ewangelii Jezus uzdrawia sługę setnika, teściową Piotra i wielu chorych. Pokazuje, że nie jest obojętny na ludzkie cierpienie. Przychodzi, aby leczyć nie tylko ciało, ale także serce, które często jest sparaliżowane lękiem, grzechem czy zniechęceniem. Słowa proroka Izajasza przypominają, że Chrystus bierze na siebie nasze słabości. Nie zawsze usuwa wszystkie trudności, ale nigdy nie pozostawia człowieka samego z jego ciężarem.
Wezwanie na dziś
Podczas modlitwy lub uczestnictwa we Mszy Świętej wypowiedz świadomie słowa: „Panie, nie jestem godzien, ale powiedz tylko słowo”. Powierz Jezusowi tę sprawę, z którą sam nie potrafisz sobie poradzić, i spróbuj zaufać Mu bardziej niż własnym obawom.
