J 3, 1-8
Był wśród faryzeuszów pewien człowiek, imieniem Nikodem, dostojnik żydowski. Ten przyszedł do Jezusa nocą i powiedział Mu: „Rabbi, wiemy, że od Boga przyszedłeś jako nauczyciel. Nikt bowiem nie mógłby czynić takich znaków, jakie Ty czynisz, gdyby Bóg nie był z nim”. W odpowiedzi rzekł do niego Jezus: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi powtórnie, nie może ujrzeć królestwa Bożego”. Nikodem powiedział do Niego: „Jakżeż może się człowiek narodzić, będąc starcem? Czyż może powtórnie wejść do łona swej matki i narodzić się?” Jezus odpowiedział: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego. To, co się z ciała narodziło, jest ciałem, a to, co się z Ducha narodziło, jest duchem. Nie dziw się, że powiedziałem ci: Trzeba wam się powtórnie narodzić. Wiatr wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża. Tak jest z każdym, który narodził się z Ducha”.
Refleksja:
Nikodem przychodzi do Jezusa nocą. Szuka, ale jeszcze się boi. Wie, że Jezus jest od Boga, ale nie rozumie, co to znaczy iść za Nim. Jezus mówi coś zaskakującego: trzeba się narodzić na nowo. Nie chodzi o zmianę zewnętrzną, poprawienie kilku rzeczy. Chodzi o coś głębszego, o nowe serce, nowe życie, które daje Duch Święty.
Nikodem myśli po ludzku: „Jak to możliwe?”. Jezus pokazuje, że życie z Bogiem nie da się zamknąć w schematach. Jest jak wiatr. Nie wszystko da się kontrolować, ale można się na to otworzyć. Wiara to nie tylko zrozumienie. To pozwolenie, by Bóg działał w nas!
Wezwanie na dziś
Poproś dziś o nowe serce: „Duchu Święty, przemieniaj mnie od środka. Naucz mnie żyć naprawdę”.
